Een goede liquiditeit betekent dat je bedrijf op elk moment aan zijn kortlopende betalingsverplichtingen kan voldoen. Als vuistregel geldt een current ratio van 1,5 tot 2,0 als gezond: voor elke euro die je op korte termijn moet betalen, heb je dan 1,50 tot 2,00 euro aan vlottende activa beschikbaar. Zit je eronder, dan loop je risico op betalingsproblemen. Zit je er ver boven, dan ligt er te veel geld stil.
De current ratio: de belangrijkste maatstaf voor liquiditeit
De current ratio is de meest gebruikte maatstaf om te beoordelen of een bedrijf voldoende liquide is. Je berekent hem zo: deel de vlottende activa (zoals kas, debiteuren en voorraden) door de kortlopende schulden. Een uitkomst van 2,0 betekent dat je twee keer zoveel bezit als je op korte termijn verschuldigd bent.
Concreet: stel je hebt 100.000 euro aan vlottende activa en 60.000 euro aan kortlopende schulden. Dan is je current ratio 100.000 / 60.000 = 1,67. Dat valt binnen de gezonde bandbreedte. Heb je maar 50.000 euro aan vlottende activa bij dezelfde schulden, dan is de ratio 0,83. Dat is een alarmsignaal.
Een ratio onder de 1,0 betekent dat je kortlopende schulden groter zijn dan je vlottende activa. In dat geval kun je in de problemen komen als crediteuren tegelijk betaling eisen. Een ratio boven de 2,5 is op zichzelf geen probleem, maar kan wijzen op een te grote voorraad of te veel geld dat niet wordt ingezet.
Wat is een goede liquiditeit per type ratio?
Naast de current ratio zijn er twee andere veelgebruikte maatstaven, elk met hun eigen norm.
- Current ratio (vlottende activa / kortlopende schulden): norm is 1,5 tot 2,0. Geschikt als eerste brede blik op de liquiditeitspositie.
- Quick ratio (vlottende activa minus voorraden / kortlopende schulden): norm is 1,0 of hoger. Voorraden worden hier buiten gelaten, omdat die minder snel in geld zijn om te zetten. Een quick ratio van 1,0 of meer geeft aan dat je ook zonder voorraden te verkopen aan je verplichtingen kunt voldoen.
- Cash ratio (kas en banktegoeden / kortlopende schulden): norm varieert, maar 0,2 tot 0,5 wordt vaak als acceptabel gezien. Dit is de strengste maatstaf: alleen direct beschikbaar geld telt mee.
Welke ratio het meest relevant is, hangt af van je sector. Een groothandel met grote voorraden kijkt anders naar de quick ratio dan een softwarebedrijf zonder fysieke voorraad.
Sectorverschillen: één norm past niet altijd
De norm van 1,5 tot 2,0 voor de current ratio is een algemene vuistregel, geen absolute wet. In de detailhandel zijn current ratios van 1,0 tot 1,5 heel gebruikelijk, omdat voorraden snel omgezet worden in geld en betalingstermijnen kort zijn. In de bouw of industrie, waar betalingstermijnen langer zijn en projecten maanden duren, is een hogere buffer verstandiger.
Banken en financiers kijken dan ook altijd naar de sector bij het beoordelen van je liquiditeitspositie. Een ratio van 1,2 kan prima zijn voor een supermarkt, maar zorgwekkend voor een bouwbedrijf met lange doorlooptijden.
Wanneer is je liquiditeit te laag of te hoog?
Te lage liquiditeit is het bekendste gevaar. Je kunt rekeningen niet meer betalen, leveranciers verliezen vertrouwen en een bank verstrekt geen krediet meer. In het ergste geval leidt dit tot faillissement, ook als je op papier winstgevend bent. Winst op de balans garandeert geen geld op de rekening.
Maar ook te hoge liquiditeit heeft een keerzijde. Geld dat op een rekening staat of in overtollige voorraden vastzit, rendeert niet. Dat geld had je kunnen gebruiken om te investeren, schulden af te lossen of uit te keren aan aandeelhouders. Een current ratio van 4,0 of hoger zonder duidelijke reden roept bij financiers dan ook vragen op.
Praktisch: hoe verbeter je je liquiditeit?
Als je liquiditeitspositie te laag is, zijn er een paar directe maatregelen die helpen. Stuur facturen sneller uit en volg openstaande posten actief op. Onderhandel met leveranciers over langere betaaltermijnen. Bouw een kredietlimiet op bij je bank voordat je hem nodig hebt. Verklein je voorraden tot wat echt nodig is. Elk van deze stappen heeft direct effect op de kasstroom.
Is je liquiditeit structureel te laag, dan is het verstandig om een liquiditeitsprognose op te stellen, liefst voor de komende 12 maanden. Daarin zet je verwachte inkomsten en uitgaven naast elkaar per week of maand. Zo zie je tijdig wanneer een tekort dreigt en kun je bijsturen voordat het acuut wordt.
De grens voor een goede liquiditeit is dus niet één magisch getal, maar een bandbreedte die past bij jouw branche, bedrijfsmodel en groeifase. De current ratio van 1,5 tot 2,0 is een goed vertrekpunt, maar combineer die altijd met de quick ratio en een actuele liquiditeitsprognose voor een volledig beeld.
Lees ook
